Художник пазари млада циганка да дойде да му почисти ателието.
- А има ли наблизо сладкарница? - пита момичето.
- Мисля, че няма…
- Няма да стане тогава…
- Но защо?
- Ако дойда при теб, първо ще ти почистя. После ще поискаш да ти гледам на ръка. След като покаже ръката ти, че те чака нещастна любов, ще поискаш да те утеша. Сърцето ми е меко, няма да мога да откажа, а винаги след това ми се прияжда нещо сладко…
Понякога е по-добре човек да е по-прост и да не чете много много, щото се депресира. Ето, аз днес почетох малко за хомеопатията. Това е когато на пациента се дава суперразредено лекарство, като хомеопатите разчитат на едно нещо, което се нарима "памет на водата". тоест - боли ме глава и пия вода, в която някога е имало разтворен аналгин, но водата е толкова разредена, че няма и молекула аналгин. Памет на водата, разбираш ли. И аз се замислих, ако водата има памет, значи на планетата вече няма такова нещо като питейна вода. Всяка вода някога преди вече е била фекална.
Наистина е по-добре понякога да си по-прост. Отивам да си оправя вкуса в устата с една бира.